Tatlıyla Beslenen Canlılar

Bugün Roma’da yağmurlu ve gri bir hava var ve ben geçen hafta bugün, sıcak, pırıl pırıl güneşli bir Napoli gününde mideye indirdiğim bu tipik Napolitan tatlılarını anıyorum :) (Also in English)

Küçük bir Napoli turu yaptık geçen hafta arkadaşlarla; bir gün Pompei+Sorrento, bir gün Napoli merkez, bir gün de Ischia gezintisi beni yorgunluktan tüketti. Bir haftada ancak kendime geldim, ama Roma’yı özlemişim, onu farkettim. Keşke o da beni özlemiş olsaydı da bu saçma hava olmasaydı şimdi. Neyse ne yapalım.

Efendim, tatlılara gelirsek… Napolili bir arkadaşımın tavsiyesiyle (ki kendisini gurme olarak görmek hoşuna gidiyor :)), Babà al Rum yemek üzere Piazza San Domenico Maggiore’deki Scaturchio’ya gittik. Fotoğrafta sol alttaki Babà oluyor, beyaz romla yapılan bir şurupta bekletilen yumuşacık bir kekten ibaret enfes bir tatlı. Şeker komasına sokan şuruplardan değil, gayet kararında. Okunuşu da sondaki a’yı uzatarak, pencereden sokaktaki babanıza seslenir gibi sanki :) Sağ alttaki ise La Pastiera. Ortaya çıkışına dair hikayelerden biri şöyle: Kral 2. Ferdinand’ın karısı Avusturya Kraliçesi Maria Teresa hiç mutlu olmazmış, hatta “Gülmeyen Kraliçe” derlermiş ona, artık rahat ne kadar battıysa… Bir gün Kral Ferdinand, Napolili birtakım pastacıları Kraliçe’yi güldürecek bir tatlı yapmak üzere işe koşmuş. Pastacılar da uğraşmışlar, denemişler ve sonunda bu portakal çiçeği kokulu MÜKEMMEL tatlıyı bulmuşlar. Kraliçe de nihayet bir şeyi beğenmiş ve gülümsemiş. Tadını, aromasını anlatmam mümkün değil, yolunuz düşerse (düşürün!!), mutlaka deneyin.

ministerialeBu ise Il Ministeriale. Hikayeye göre, bu pastanenin kurucusu Francesco Scaturchio, 1900’lü yılların başında Anna Fougez adlı şarkıcı ve aktris bir ablamıza aşık olmuş ve onun kalbini kazanmak için, içi yumuşak kremalı bu madalyon çikolatayı icat etmiş. Çikolata kısa sürede çok popüler olmuş, ama bakanlıktan yasal izinler alınana kadar epey uzun bir bürokratik süreç geçirmiş, bu yüzden de adı Ministeriale kalmış (ministero=bakanlıktan geliyor).

Anna Fougez, it.wikipedia.org

Anna Fougez, it.wikipedia.org

Napoli’de deneyebildiğim tatlılar bunlar, deneyemediğim bir sfogliatella kaldı, o da yakında inşallah :)

Not: Fotoğraftakilerin hepsini ben yedim. Yine olsa yine yerim.

Öperim,

Merve

~~~

Sweetivores – Species that Feed on Desserts

It’s a rainy gray day here in Rome and I’m memorizing these typical Neapolitan desserts I devoured on a sunny, shiny Naples day last week.

We had a little Naples tour with friends last week; one day at Pompei+Sorrento, one day in central Naples, and one day in Ischia exhausted me more than I could imagine, it took me a week to recover afterwards but now I realize, I missed Rome. I wish she had missed me too and hadn’t got into this horrible weather, but well…

born4kaos-napoli-desserts (1)

So, as for the desserts… On recommendation of a Neapolitan friend (who likes to think he is a gourmet :)), we went to Scaturchio in Piazza San Domenico Maggiore to try il Babà al Rum. The one at the down left is Babà, a fluffy cake soaked in a white rom based syrup. Not a diabetes-inducing syrup like most others, it’s perfect and delicious. The one at the down right is called La Pastiera and one of the stories related to its birth goes like this: King Ferdinand II’s wife, Maria Teresa of Austria had never been seen happy, in fact she was called “The Queen who Never Smiles”, I guess easy life wasn’t her thing… Anyway, one day the King had commisioned some Neapolitan pastry chefs to create a dessert that would make the Queen happy. So the pastry chefs had tried this and that and finally had come up with this EXQUISITE, orange blossom-perfumed dessert, and apparently the Queen had liked it, because she had smiled. I cannot tell you its taste or aroma, you really should try it if you happen to go there (make it happen!!).

ministeriale

And this one is Il Ministeriale. According to the story, the founder of the patisserie Francesco Scaturchio, had fallen in love with Anna Fougez, a chanteuse and an actress around the years 1900s. And, in order to win her heart, he invented this cream filled medallion chocolate. It had become highly popular soon but it had to go through a lot of bureaucracy through the ministries so the name Il Ministeriale was given to it.

Anna Fougez, it.wikipedia.org

Anna Fougez, it.wikipedia.org

These are the desserts I could try in Naples, there’s only sfogliatella left, hopefully to be tried soon :)

Ps. I ate all those in the photo. I’d do it again if I could.

Kisses,

  • Pingback: Tatlıyla Beslenen Canlılar | Budamedya()

  • Cansu

    Ayıp ayıp, gezdiklerinle, gördüklerinle attığın hava yetmedi bir de yediğin tatlılarla mı hava atıyorsun? Hem de herkeslerin diyetlerine yoğunlaştığı, bikini giyebilmek için survivor rejimlerine başladığı şu dönemde!! Cık cık cık… -.- (kıskançlıktan çatladı, ağzının suları aktı…:P)

    Not: Gurme arkadaşa selamlar…;)

    • Born4Kaos

      Ahhahah Survivor diyeti de neymiş, tatlılarım pizzalarım olmadan yaşayamam ben! Üstelik gurme birtakım arkadaşlar tarafından “fıçı” olarak adlandırılmış biriyim bugüne bugün ashdgagfha ne yapayım şekerim, when in Napoli, do as the Neapolitans do :p

      Not: Aleyküm selam ahah